Yaziyorsun


Herkese, her seye yetiyor da bazen kendine yetemiyorsun. Dolup tasiyorsun, ellerin titriyor ne iki kelime yazabiliyor ne de iki cift kelam edebiliyorsun. Bazen yoruluyorsun. Tum bu yorgunluga ragmen de gitmek, kacmak istiyorsun. Biliyorsun, gittigin yer geldigin yerden farksiz olacak bir sure sonra ama zaten sen de biliyorsun, kendinden kaciyorsun…

Cogu zaman seni ayaklarinin goturemeyecegi yerlere, zamanlara gitmek istiyorsun. Ilkokul siralarina filan, tek kale mac yaptigin mahalledeki bos arsaya, ilk sigarani ictigin okul bahcesine, hirsizlik yaptigin baglara, bahcelere gitmek istiyorsun.

Oldugun kisi olmaktan korkuyorsun aslinda, ayaklarin bu yuzden geri geri gidiyor, cekiniyorsun. Geldigin yere adim adim geldin, bir sonraki adimdan korkuyorsun hep. Disardan atarli ve guclu gorunuyorsun ama oyle degilsin, bunu bile kendine yilda bir kez soyleyebiliyorsun. Oldugun kisi kalmaktan da korkuyorsun, ya ileri ya geri gitmen lazim durdugun yerde dusunup cildirmaktan da korkuyorsun. Gelmek istedigin yer burasi miydi, onu da bilmiyorsun. Kafanin icindekilerle, vicdanin, gecmis ve gelecegin arasinda kaliyorsun..

Ya da bunlarin hepsini kendince boyle kabul ediyor, bunlara gore yasiyorsun. Farkinda misin sacmaliyorsun, yavas yavas da tukeniyorsun.. Bazen yoruluyorsun, kacmak istiyorsun, bir kez olsun sktir olup gidemiyorsun..

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s