sorma diyordu hayat…
Sorma diyordu adam, anlamı sorgulanmaz diyordu, takma da ayrıca kafana bir yol bulamayacaksın diye direniyordu… Sordum her sonu gelmez sorumu, mutsuz olma pahasına, ayıklanma uğruna, kirlenme debelenme yok olma kargaşasına karşı sordum hayatın anlamını… Yapma diyordu hayat, yapılması yanlış, sorgulanması hatadır diyordu… Her soru anlamsızlığın başlangıcı olacaktır diye uyarıyordu. Anlam bulma karışıklığı kendine yöneltilen her suale karşı garip bir tepkiyle anlamsızlığı getiriyordu… Read the rest of this entry ?
